کافی شاپ

کافی شاپ(Coffee Shop)

واژه کافی شاپ همانطور که از اسم آن پیداست از قرن ها پیش مکان سرو قهوه و نوشیدنی های گرم بوده است که در جوامع مختلف اسامی متفاوتی داشته است بعنوان نمونه در فرانسه  با نام Café در اسپانیا Tienda de café  آلمان  KAFFEEHAUSE ترکیه KAHVEHANE  ایتالیا Caffetteria در ایران قهوه خانه شناخته می شود .

در کل کافی شاپ مکانی با شباهت هایی بین کافه تریا و رستوران می باشد از این جهت که در کافی شاپ بشقاب های غذای گرم که زمان تهیه پائین دارد سرو می شود . از ابتدای پیدایش قهوه و ایجاد مکان هایی جهت سرو آن قهوه خانه ها یا کافی شاپ ها مکانی جهت برگزاری جلسات شعر ، گفتمان سیاسی ، نقالی شاهنامه در ایران یا مباحث جنگ در اروپای درگیر با جنگ جهانی دوم بوده است . به همین دلیل این مکان دارای چیدمان میز و صندلی بنا به وسعت در داخل مکان یا حتی در فضای جلوی پیاده رو یا تراس و ... می باشد و مشتریان با تامل و استراحت بیشتر غذا را سرو می کنند .

امروزه در این دسته از رستوران ها انواع نوشیدنی های گرم قهوه ، چای ، اسنک های سبک ، انواع دسرها شیرینی ها و حتی در فرهنگ های جامعه های غیر اسلامی در صورت داشتن مجوز قانونی نوشیدنی الکل(آبجو با بعضی از نوشیدنی های قهوه با ترکیب نوشیدنی های الکلی ) نیز سرو می شود در پاره ای از کشورهای اسلامی استعمال تنباکو و قلیان نیز در قهوه خانه های سنتی صورت می پذیرد و در کل می توان گفت موارد سرو بسته به نوع فرهنگ در جوامع مختلف متفاوت است و در کشور ما نیز بر طبق فرهنگ اسلامی سرو نوشیدنی ها بر اساس فرهنگ اعتقادی و باوری مسلمانان صورت می پذیرد .

در سیستم کافی شاپ پرسنل بیشتری بنا به وسعت ،به کار مشغولند بنابراین نوشیدنی های گرم یا سرد با تنوع و زمان بیشتر آماده سازی قابل ارائه است.

در کافی شاپ منو بر سر میز ارائه می شود و سرویس ارائه و صورتحساب توسط پیشخدمت صورت می گیرد .

گرچه از نظر ساعات کاری نمی توان تفاوتی بین کافی شاپ یا کافه تریا قائل شد ولی معمولاً در هتل ها یا مراکز پر رفت و آمد کافه تریا برای رفاه حال مشتریان وارد شده به هتل یا دیگر مراکز 24 ساعته  فعالیت دارد. در کافی شاپ به علت هزینه راه اندازی و تجهیزات بالاتر و گرانتر و نوع سیستم سرویس مواد غذائی و نوشیدنی که آداب خاص خود را داراست دارای هزینه سرو بالتر نسبت به کافه تریا می باشد ولی در صورت وجود هر دو سیستم در هتل مبلغ غذا پائین تر از رستوران می باشد.

 

 

 

 

منبع : برگرفته  از کتاب اصول و تکنیک هتلداری به نوشته آقای اصغر ژیان دربندی 

 

کافه تریا

کافه تریا 

گونه‌ای جا برای ارائهٔ غذا است که در آن خدمت رسانی به مشتری بر رویِ میزِ وی انجام نمی‌شود. جاهایی همچون رستوران سلف سرویس و یا ساختمان‌های نهادهای اداریِ بزرگ و یا غذاخوریِ مدرسه‌ها دارای کافی تریا هستند.کافه تریا از قهوه خانه  متفاوت است.

کلمه کافه تریا در اصل واژه ای اسپانیایی می باشد که نمی توان آنرا از نظر سیستم کاری دقیقاً کافی شاپ نامید زیرا تفاوت هایی عملاً در شیوه و قوانین سرو مواد غذایی در آن وجود دارد گرچه از نظر سرو پاره ای از مواد غذائی و نوشیدنی شبیه کافی شاپ می باشد.

کافه تریا در واقع یک سیستم سرو غذا بوده که در آن چیدمان میز و صندلی استفاده نشده یا در حد محدود چیدمان صورت می گیرد(کافه تریا از جهت سرویس دهی و چیدمان بسته به درجه و موقعیت مکان انواع مختلف دارد) انواع بشقاب غذاهای سرد یا گرم ساندویچ ها ، نوشیدنی های معمولاً ساده گرم یا سرد و یا اسنک ها در این سیستم قابل سرو می باشد.

مشتری در این دسته از مراکز سرو غذا قادر به تردد در جلو پیشخوان غذاها بوده و به دلخواه قادر به انتخاب اسنک یا غذا یا نوشیدنی دلخواه است که بعد از انتخاب مبلغ سفارش محاسبه وبه صندوق پرداخت می شود.در این سیستم معمولاً منو در ابتدای ورودی در بالای میز پیشخوان نصب می گردد.بعلت استفاده از تعداد کم پرسنل این دسته از رستوران ها در مراکز وسیع و پرجمعیت مانند :  مدرسه ها، کالج ها،دانشگاه ها،خوابگاه ها،بیمارستان ها،موزه ها،پادگان ها و زندان ها و ... تاسیس می‌شوند.

در پاره ای از مراکز مثل دانشگا ه ها  یا مدارس در کافه تریا سیستم سلف سرویس اعمال می شود بدین ترتیب که مشتری در جلو پیشخوان حرکت کرده و غذا در سینی مخصوص به دلخواه انتخاب و سپس در پشت میز و صندلی غذا را سرو می کند . و سیستم پرداخت از پیش از خرید بن غذا که امروزه به شیوه کارت الکترونیکی استفاده و شارژ می شود صورت می گیرد در نقاط مختلف دنیا ممکن است شیوه پرداخت یا ازائه سرویس با اندک تفاوت با یکدیگر صورت می گیرد.کافه تریا در برخی از مکان ها 24 ساعته فعالیت دارد.

البته این سیستم سرویس دهی امروزه با پیدایش انواع فست فود ها سود اقتصادی خوبی نداشته و بجز مکان های خاص که عنوان شده در دیگر مکان ها ی شهر به ندرت تاسیس می شوند .

امروزه نوع جدید تر این دسته از سرویس دهی تحت نام دهکده غذا FOOD COURT نامیده می شود که در مراکز خرید یا فرودگا ه ها با ارائه انواع غذاها پایه گذاری می شوند گرچه دهکده غذا را می توان در واقع یک نوع سیستم جدید سرویس دهی در رستوران دانست بدین معنی که دهکده غذایی مجموعه ای از رستوران های فست فود مختلف در کنار هم بوده که مکان نشستن تمام مشتریان این مجموعه بصورت واحد می باشد و قیمت هر پرس غذا توسط صندوق جداگانه محاسبه و قبل از ارائه غذا به مشتری دریافت می شود .

 

 

 

منبع : برگرفته  از کتاب اصول و تکنیک هتلداری به نوشته آقای اصغر ژیان دربندی 

 

 

 

سفر مستر تیستر به بوشهر

خلاصه گزارش سفر جناب آقای حمید سپیدنام ( مستر تیستر ) که جهت سخنرانی در کلاس آموزشی مدیریت فروش حرفه ای  به استان بوشهر سفر کرده بودند .

 

 

حمید سپید نام(مستر تیستر): "مگه داریم؟ مگه میشه آدما انقدر خوب باشن تو بندر بوشهر ؟ اینجا مجتمع خلیج فارس و ماهی های خاص و میگو خیلی خیلی خیلی خوشمزه در کنار خلیج همیشگی فارس و در فست فود تنگ غروب که صاحبش خیلی هم مهربون و دوست داشتنی بودن کلا بوشهریا خوش گذرونن و با حال و شبا میان بیرون و تا صبح بیرونن کنار ساحل می بینی که کسی خواب نداره همیشه فکر می کردم فقط شیرازیان که اینجورین ولی بوشهریام حرف ندارن خدایش می خواستم بیام همه میگفتن بری تو گرما اذیت میشی ولی نه تنها اذیت نشدم کلی داره به منو میسیز خوش می گذره جاتون خالی هزینه هم که دیگه بریدم به مولا.کسی اینجا پول نمیگیره از مستر"

 

حمید سپید نام(مستر تیستر): " ما که موندیم بوشهر"

قهوه خانه ناجی جای همتون خالی بهترین سفر زندگی مستر با مردم خونگرم بوشهر 

 

 حمید سپید نام(مستر تیستر): " نخود آقا اصغر نه! آقا ازقر

نخود بوشهرو به نام آقا ازقر می شناسن فوق العاده ست. با قلم گوساله درست میشه و فوق العاده خوشمزه و تنده . با ملاقه نزنه تو سر مستر صلوات

*قیمت سه هزار تومن *

 

 حمید سپید نام(مستر تیستر): "بازار ماهی فروشای بوشهر چقدر میگو و ماهی خوشمزه "

 

 حمید سپید نام(مستر تیستر): "روزی حسرت روزهای خوب را خواهم خورد .مطمئنم یکی از روزهای خوب حسرت بودن در بوشهر . شهر عشق است.شهری که مردمان عجیبی دارد . مردمانی که محبتشان واقعیست روزهایشان قشنگ و شب هایشان قشنگ تر است .خلیج فارسشان زیبا و رویایست .غذایشان از نخود گرفته تا قیمه بوشهری و آش بوشهری و لخ لخ و ... طعم هایی که به یاد ماندنی است .شهری که شب هایش را باید با خیام خوانی و دست زدن های خاص گذروند و دیگر هیچ .شهری که سفر به ان هیچ سفری مقایسه نخواهم کرد. ای کاش این سفر هیچ وقت تمام نمی شد .

به قول شاعر :

داره کم کم می دزده عقل و هوشم

مو اهل یه دیاره پر غرورم

دیار شاعر و شهر شعورم

سخاوت داره خاک سرزمینم

الهی تا ابد داغش نبینم

 

با تشکر از آقای سپید نام  به امید دیدار

امیدواریم باز هم میزبان ایشان در استان زیبایمان بوشهر باشیم.

  

کوچکترین قهوه خانه ایران

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

قهوه خانه حاج درویش، کوچک ترین قهوه خانه ای است که ۴۵ سال است با وجود متراژ کم؛ به دلیل طعم متفاوت چای مشتری های زیادی دارد.

مجله مهر - آزاده باقری: «کوچک ترین قهوه خانه ایران» جایی در دل بازار بزرگ تهران، کنار مسجد حاج عبدالله قرار گرفته است. متراژ این قهوه خانه به دو متر هم نمی رسد. اما وسعت دل صاحب آن به وسعت دریاست. «قهوه خانه حاج علی درویش» بیش از ۹۰ سال می شود که از میهمانانش با چای منحصر به فردش پذیرایی می کند. البته این قهوه خانه از همان روز اول به این اندازه نبود و در زمان شکل گیری اش مانند قهوه های قدیم جای نشستن هم داشت؛ اما ۴۵ سالی است که به همین شکل یک و نیم متر مربعی در آمده باقی مانده است. کوچک بودن قهوه خانه و سابقه بالای آن ما را برآن داشت تا یک روز راهی بازار بزرگ تهران شده و از نزدیک با صاحب این قهوه خانه عجیب و غریب روبرو شویم.

یک وجب قهوه خانه

برای پیدا کردن آدرس قهوه خانه حاج علی درویش آنقدرها هم نیاز به داشتن آدرس و گشتن زیاد در بین دالان های بازار نبود. از همان اولین نفر که سراغ قهوه خانه را گرفتیم به ما نشانی اش را داد و گفت یک راهروی باریک است و باید حواسمان جمع باشد از آن رد نشویم. به دم راهرویی که چند قدم جلوتر قهوه خانه قرار داشت رسیدیم و در کمال تعجب دیدیم که این قهوه خانه یک مربع خیلی کوچک بود با یک گاز خیلی کوچک که روی آن چند قوری گذاشته بودند و بعلاوه یک ظرف شویی و چند قفسه ای که تا سقف پر بود از عکس، چای، یک رادیوی قدیمی کوچک و استکان و نعلبکی های قدیمی. جلوی این مریع کوچک هم یک میز شیشه ای قرار داشت که داخل آن انوع چای، نبات، قند و... گذاشته بودند.

در بین تمام این وسایل مردی حدودا ۶۰ ساله نیز ایستاده بود و با دستکش، کلاه و جلیقه سنتی که به تن داشت نشان می داد که صاحب این یک وجب قهوه خانه است. در همان حین نیز یک خانم به همراه آقایی در حال نوشیدن چای بودن و خانم بر روی تنها صندلی پلاستیکی که در آنجا بود نشسته و چای اش را با لذت می خورد. بعد از آنکه خودمان را معرفی کردیم صاحب قهوه خانه به سرعت در یک استکان کمر باریک چای ریخت تا از همان ابتدا ما را اسیر چای دبش اش کند. در همان چند دقیقه حضورمان در قهوه خانه کوچکش آنقدر مشتری داشت که همان همیشگی را می خواستند مجبور شدیم تا پایان صحبت هایمان بیشتر از وقت معمول در کنار حاج کاظم مبهوتیان بمانیم.

قهوه خانه ای از پدر به پسر

کسی که در همان دقیقه اول پذیرایمان شد خودش را کاظم مبهوتیان، پسر حاج علی مبهوتیان که معروف به حاج علی درویش بود معرفی کرد و حکایت قهوه خانه را از زمانی آغاز کرد که پدرش این مغازه را خرید: «این قهوه خانه در سال ۱۲۹۷ هجری شمسی توسط حاج محمد حسن شمشیری تاسیس شد. بعد از آن بود که پدرم این قهوه خانه را با یک واسطه در سال ۱۳۴۰ از حاج شمشیری خرید. تا ۷ سال پیش هم خودش این قهوه خانه را می گرداند تا اینکه بنده خدا زمین خورد و کمرش شکست و دیگر نتوانست بیاید و بعد از آنکه دیدم دیگر در توانش نیست این قهوه خانه را بگرداند شخصا این کار را برعهده گرفتم.»

علت کوچک بودن قهوه خانه

تا خودتان نبینید باور نمی کنید که این قهوه خانه نهایت یک و متر و نیم مربع وسعت داشته باشد به طوری که داخل آن بشوید سخت می توانید یک قدم کامل بردارید. حاج کاظم درباره کوچک بودن قهوه خانه شان می گوید: «این قهوه خانه از همان اول این متراژ نبود. پدرم بخشی از زمین آن را فروخت و تنها همین اندازه از آن از ۴۵ سال پیش تا امروز باقی مانده است. از همان روز هم کوچک شدن قهوه خانه تاثیری در کاسته شدن مشتری ها نداشت. حتی می توانم بگویم مشتری هایمان بیشتر شد که کمتر نشدند.»

 

او از زمان هایی می گوید که رسم چای خوردن در بازار با امروز فرق داشت: «در گذشته رسم بود که چای را به در مغازه ها می بردند و چای توزیع می شد. تا قبل از انقلاب هم به همین شکل بود؛ اما بعد از آن به مرور زمان بازاری ها خودشان چای در مغازه هایشان درست کردند و دیگر چنین فرهنگی وجود ندارد. چنین اتفاقی به طور کلی رونق قهوه خانه های بازار را انداخت ولی اکنون از تعداد مشتری ها رضایت داریم.»

رمز موفقیت؛ طعم خاص و متفاوت چای

صاحب کوچک ترین قهوه خانه ایران یکی از مهمترین علت های داشتن مشتری زیاد را به دلیل نوع طبخ چای شان می داند که با همه جا فرق می کند: «در حال حاضر مشتری هایی که داریم بیشتر به دلیل طعم متفاوت چای مان می آیند. چون نوع طبخ آن فرق می کند. من برای درست کردن چایِ خوب تحقیق های زیادی کردم. حتی به ترکیه رفتم تا ببینم می گویند چای آنجا خوب است چطور درست می کنند؟ اما متوجه شدم خودمان، چای بهتر درست می کنیم. اروپایی ها چای را کیسه ای مصرف می کنند، در انگلستان چای را در قوری می ریزند و یک حوله روی آن می اندازند. کشورهای حاشیه خلیج فارس چای را می جوشانند؛ اما در ایران دم می کنیم و برای همین چای بهتری از آب در می آید. در چنین شرایطی من از پدرم یاد گرفتم چای را طوری دم کنم که طعم خاصی می گیرد. هر کس به اینجا می آید و چای من را می خورد متوجه تفاوت آن می شود. توریست ها هم به این دلیل که چای دمی نخورده اند چای به سبک ایرانی را خیلی دوست دارند و طرفدارش هستند. من دفتری دارم که توریست ها به اینجا می آیند می گویم نظرشان را درباره ایران و طعم چای هایم بگویند. شاید برایتان جالب باشد که بگویم این چای که در بازار درست می کنم طعمش با چای که درخانه درست می کنم فرق می کند و در اینجا طعم چای هایم خیلی بهتر است. همیشه سعی کرده ام اما نمی دانم چرا به خوبی طعم بازار نمی شود.»

چای برای بعضی ها ۱۰۰ تومان

نکته جالبی که حتما توجه شما را به خود جلب خواهد کرد لیست قیمت چای هایش است که با همه جا متفاوت است. او در لیست قیمت ها نوشته است: «مشتری گرامی چای برای شما ۲هزار تومان، برای بعضی ها ۱۵۰۰ تومان، برای بعضی ها هزار تومان، برای بعضی ها ۵۰۰ تومان، برای بعضی ها ۲۰۰ تومان، برای بعضی ها ۱۰۰ تومان. کیفیت ربطی با توان مالی افراد ندارد. کیفیت و اندازه چای یکسان است.» از او درباره این سبک متفاوت لیست قیمت ها سوال می کنیم می گوید: «منویی که در اینجا می بیند از ۲ هزار تومان شروع و به ۱۰۰ تومان ختم می شود. من مشتری هایی دارم که چای ام را با همان کیفیت ۲هزار تومان اما به مبلغ ۱۰۰ تومان به آنها می دهم. حتی از بعضی مشتری هایم پول نمی گیرم. من براساس شناختی که از آنها پیدا کرده ام این کار را می کنم.»

در این قهوه خانه علاوه بر آنکه چای معمولی فروخته می شود چای دارچین، چای ترش، چای آویشن، چای به، چاه به لیمو هم موجود است و علاوه بر آن می توانید قهوه، کاپوچینو و نسکافه هم سفارش بدهید. حاج کاظم به نکات بهداشتی خیلی توجه دارد و به مشتری هایش هم به شکل خاص و متفاوتی توجه نشان می دهد: «من بر روی برگه ای درخواست کرده ام مشتری هایی که سرماخورده اند حتما اطلاع بدهند. آنهایی که دیابت دارند نیز بگویند تا از طریق کشمش و توت خشک از آنها پذیرایی کنم. همچنین به من بگویند چای کمرنگ دوست دارند یا پررنگ و در چه جور سبک لیوان و استکانی دوست دارند چای بخورند. هر کدام از مشتری های ثابتم هم لیوان و شماره مخصوص به خودشان را دارند.»

از مشتری هایم پذیرایی می کنم؛ فقط چای نمی فروشم

زمانی که به این قهوه خانه کوچک بیاید علاوه بر آنکه کوچک بودن آن باعث تعجب شما خواهدشد نوع دکوراسیون این فضای کوچک هم توجه تان را بسیار زیاد جلب خواهد کرد. به طوری که تا دقایقی خیره به قفسه ها خواهیدشد تا چیزی از قلم نیفتد و هر آنچه در این قفسه ها و روی دیوار و روی سقف قرار دارد را از نظر بگذارنید. حاج کاظم یکی از مهمترین دلایلی که برای ایجاد چنین فضایی عنوان می کند احترام به مشتری می داند و می گوید: «من از مشتری پذیرایی می کنم. به او فقط چای نمی فروشم. او را تحویل می گیرم و به او احترام می گذارم. خوشش می آید و باز هم می آید. آنها از طراحی این یک وجب جا بسیار لذت می برند و خیلی از نحوه چیدمان خوششان می آید و من از چنین خدمتی که به مردم می کنم لذت می برم. در ترکیه که رفتم می دیدم فقط اصرار دارند که داخل مغازه شان بشوی؛ بعد ازآنکه وارد شدی دیگر تحویلت نمی گیرند و من اصلا از این نوع برخوردشان خوشم نیامد.» او علاوه بر سبکی که درباره پذیرایی از مشتری هایش توضیح داد چون شغلش را دوست دارد و به آن به عنوان یک شغلی که تنها از طریق اش کسب درآمد کند نگاه نمی کند به همین دلیل خدماتی ارائه می دهد که شاید از نظر مالی به ضررش هم تمام شود: «کار من در اینجا دلی است و نیاز به این پول ها نیز ندارم. زمانی که یک توریست به اینجا می آید به او یک سکه یادگاری می دهم که روی آن نوشته شده: «نقش کردم رخ زیبای تو بر خانه دل/ خانه ویران شد و آن نقش بماند» همین سکه خودش ۲ هزار تومان قیمت دارد. در یک برگه نیز نظرش را می نویسد که ۲۰۰ تومان قیمت هر ورق آن است؛ اما چایی که می خورد من از او ۲ هزار تومان می گیرم. یعنی با این تفاسیر من ضرر هم می کنم با این وجود اصلا به این موضوعات توجهی ندارم.»

هزار عکس و هزار دنبال کننده در اینستاگرام

با وجود آنکه ۵۸ سال سن دارد اما دلش هنوز جوان است و از حدود ۷۰ هفته پیش صفحه ای با عنوان قهوه خانه حاج علی درویش را ه اندازی و در آنجا قهوه خانه اش را معرفی کرده است و تا امروز بیش از هزار و ۱۱۰ عکس منتشر کرده، نزدیک به هزار دنبال کنند دارد و هر روز با گذاشتن عکس های مختلف از قهوه خانه، میحط بازار، مشتری هایش و فعالیت های دیگری که انجام می دهد مخاطبانش را در جریان کارهایش قرار می دهد.

خسته می شوم تا خستگی مردم را برطرف کنم

کاظم مبهوتیان علاوه بر آنکه ۷ سال می شود نگذاشته چراغ قهوه خانه پدرش خاموش شود و بعد از زمین گیر شدن پدرش از او مراقبت می کند؛ ۲۰ سالی هم از مادر بیمارش پرستاری کرده. دو خواهر و یک برادر دیگر هم دارد اما سعی کرده خودش عهده دار پدر و مادرش باشد و تا قبل از آنکه کار در قهوه خانه را بر عهده بگیرد در یک شرکت تبلیغاتی کار می کرده ولی دیگر تمام وقت خود را در قهوه خانه پدر می گذراند و می گوید عاشق کارش است: «کارم را خیلی دوست دارم. من خودم را خسته می کنم تا خستگی مردم را برطرف کنم. خوشحال هستم چون برای مردم کار می کنم و اثربخشم. همین که مردم این فضا را می بیند، سنت قدیم برایشان زنده می شود و توریست ها خوششان می آید برای من کافی است. اما بعضی برخوردها هم ناراحتم می کند؛ اما آنقدر تاثیرگزار نیست. باید این را بدانیم هر مسئولیت، شغل، وظیفه یا کاری که انجام می دهیم یک نقاشی از خودماست. پس سعی کنیم در هر لحظه این نقاشی را زیباتر ترسیم کنیم.»

منبع : خبرگزاری مهر نیوز

انواع صنف :

 

 صنوف مختلف به چهار گروه عمده بشرح زير تقسيم مي شوند:

صنوف توليدي :
آن گروه از صنوفي كه فعاليت و خلاقيتهاي آنها منجر به تغيير فيزيكي و يا شيميايي مواد اوليه شده و منحصراً توليدات خود را مستقيم يا غيرمستقيم در اختيار مصرف كننده قرار مي دهند، «صنف توليدي» ناميده مي شود.

صنوف خدمات فني :
آن دسته از صنوفي كه فعاليت آنها منجر به رفع عيب و نقص يا مرمت و نگهداري كالا مي گردد يا اشتغال به آن مستلزم داشتن صلاحيت فني لازم مي باشد، «صنف خدمات فني» ناميده مي شود.

صنوف توزيعي :
آن دسته از صنوفي كه صرفاً نسبت به عرضه كالا از محل واردات يا توليدات داخلي اقدام مي نمايند بدون آنكه در توليد كالا يا تغييردادن كيفيت آن نقش داشته باشند، «صنف توزيعي» ناميده مي شود.

صنوف خدماتي :
آن دسته از صنوفي كه با فعاليتهاي خود قسمتي از نيازهاي جامعه را تأمين نموده و اين فعاليت در زمينه تبديل مواد به فرآورده و يا خدمات فني نباشد، صنف خدماتي ناميده مي شود.

با توجه به اهميت فعاليت بخش صنوف توليدي و خدمات فني و نقش قابل توجه آن در شكوفايي و توسعه اقتصاد كشور، دفتر دوم اين كتاب را به بررسي برخي از جنبه هاي اقتصادي اين بخش خواهيم پرداخت.

 

غذاهای دریایی

لخلاخ غذای بوشهری

طعم دلنشين قهوه در کشورهای مختلف جهان

خلیج فارس:  قهوه یکی از معروفترین نوشیدنی های دنیا است. مردم دنیا صرف نظر از هر زبانی و آداب و رسومی نوشیدن قهوه را دوست دارند. تقریبا بسیاری از مردم روزهای کاری و پر مشغله خود را با یک فنجان قهوه آغاز می کنند. اما قهوه ای که یک سنگالی یا یک فرانسوی می نوشد با هم بسیار فرق دارند. موادی که به قهوه می افزایند و شیوه تهیه با هم متفاوت است. در این گزارش با روش های خاص و متفاوت قهوه در برخی کشورهای جهان آشنا خواهید شد.

مغرب

 

 

در کشور مغرب قهوه با کنجد، فلفل سياه، جوز هندی و با اضافه کردن دانه های برشته شده قهوه نوشیده می شود.

فنلاند

 

 

یک قطعه پنیر محلی لاپلند lapland را به درون فنجان قهوه می اندازند. لازم به ذکر است که لاپلند منطقه ای سرد و کوهستانی و پوشیده از جنگل است که در فنلاند قرار گرفته و مردم بر این باورند که لاپلند زادگاه بابانوئل است.

ایتالیا

 

 

در ایتالیا قهوه را با مرکباتی همچون لیمو ترش می نوشند. به این قهوه اسپرسو رومانو می گویند. یک برش لیمو را درون فنجان قهوه می اندازند تا طعم ترش بگیرد.
 

آرژانتین

 

 

به قهوه آرژانتینی لاگریما  Lagrima  می گویند. در این نوع قهوه چند قطره قهوه به شیر غلیظ پر از کف می افزایند. به آن شیر و قهوه هم می توان گفت.

اسپانیا

 

 

قهوه بون بون اسپانیایی است و از اضافه کردن قهوه اسپرسو به شیر تغلیظ شده حاصل می شود.

ویتنام

 

 

قهوه با تخم مرغ یکی از انواع عجیب قهوه های دنیا است. روی فنجان قهوه را با زرده تخم مرغ می پوشانند. این قهوه از مخلوط شیرخشک، شکر و قهوه ی داغ و روکشی از زرده تخم مرغ حاصل میشود.

چین

 

 

در هنگ کنگ مخلوط قهوه و چای با ادویه تهیه میشود. به طوری که چهار کیسه چای سیاه و مقداری فلفل را به ترکیب شیر و قهوه اضافه می کنند و می گذارند که با هم به جوش آیند و آن ها را در فنجان ها می ریزند.

یونان

 

قهوه فراپه ، قهوه ای که  با بستنی، شير غلیظ شده و آب خنک تهیه می شود.

آلمان

 

 

قهوه فریسی Pharisee  آلمان از یک لایه ضخیم بر روی قهوه غلیظ سیاه تهیه میشود.

سنگال

 

 

توبا نامی است که بر قهوه مردم سنگال اطلاق میشود. قهوه سنگال شبیه قهوه های معمولی است با این تفاوت که دانه های قهوه آنرا با فلفل گینه برشته می کنند.
 

ترکیه

 

 

قهوه سرمور نام قهوه معروفی در ترکیه است که سیر و عسل را به آن اضافه می کنند. بوی سیر و دانه های قهوه عطر منحصر به فردی را به قهوه سرمور می بخشد.

جامائیکا

 

 

در جامائیکا قهوه با برشی از پرتقال نوشیده می شود.

اتریش

 

یک لایه ضخیم از اسپرسوی شیر را به قهوه اضافه می کنند.

ایتالیا

 

 

در ایتالیا یک قاشق بستنی را به قهوه اسپرسو می افزایند.

فرانسه

 

 

در فرانسه قهوه با شیر نوشیده می شود.

منبع : پایگاه خبری خلیج فارس

چای که می‌خورید یاد این مرد بیفتید

 

خلیج فارس: وقتی از هند برمی گشت در نزدیکی بوشهر اتومبیلش ته دره رفت و جان باخت. مرگی البته مشکوک. دانش آموخته سوربن فرانسه بود و دیپلمات اما جانش را در راه صنعت چای داد.

احسان محمدی

ما به آدمهای زیادی مدیونیم که ممکن است خودمان ندانیم. آنها که از دستمان دلگیرند اما بزرگوارانه به رویمان نمی آورند و نیمه تاریک روحمان را جار نمی زنند، آنها که مراقبمان هستند، حتی وقتی روحمان خبر ندارد، آنها که زمین خوردند تا ما فکر کنیم " آره! زدیم". آنها که ... ما مدیون حاج محمد میرزا قاجار قوانلو هم هستیم.

بعضی می گویند به هند که سفر کرد مقداری دانه چای را در عصایش پنهان کرد و آورد. کسان بیشتری اما بر این باورند که آشکارا نه فقط بذر که با خودش چایکار آورد و با توسعه این صنعت در ایران برای میلیونها نفر لذت نوشیدن چای و برای هزاران نفر کار و شغل و زندگی آفرید.

دانش آموخته سوربن فرانسه بود و دیپلمات اما جانش را در راه صنعت چای داد. وقتی از هند برمی گشت در نزدیکی بوشهر اتومبلیش ته دره رفت و جان باخت. مرگی البته مشکوک. جز او یک ژاندارم، یک مامور انگلیسی و راننده عرب هم در خودرو بودند. مامور انگلیسی زخم جزیی برداشت و راننده عرب که خراش برداشته بود بعد از ترخیص از بهداری مفقود شد! می گویند کاشف السلطنه عملاً انحصار صددرصد واردات چای به ایران توسط انگلیسی ها را شکست و تاوانش را داد.
 

مظفرالدین شاه احتمالا" مثل بسیاری از ما در رگ هایش جز خون، چای هم شناور بوده که حاج محمد میرزا را مامور کشت و توسعه این کار کرد. لابد وقتی اولین فنجان چای لاهیجان را نوشیده، دستی به سبیل های ملوکانه اش کشیده و گفته: خوشمان آمد. ما به تو لقب کاشف السلطنه را عطا می کنیم!

کاشف السلطنه وصیت کرده بود او را مشرف به مزارع چای، زیر سنگی سیاه و بدون حفاظ به خاک بسپارند. مثل نگهبانی که حتی با استخوان هایش هم می خواهد مراقب میراثی باشد که جا گذاشته. چند چینی که با او به ایران آمده بودند، حتی پس از مرگش صنعت کاشت و برداشت و فرآوری چای را ادامه دادند از آن جمله " تن های چو" که بعدها با ایرانیان وصلت کرد و ماندگار شد و اسمش را گذاشت " حاج محمد کاتوزی". 

اگر گذرتان به لاهیجان افتاد حتماً سری به موزه چای در مسیر تله کابین بزنید. لذتی که چای به من بخشیده، خیلی ها نبخشیده اند! برای همین مثل راهبی که رسیده باشد به محضر بودا، بر مقبره اش ظاهر شدم. از او گرچه به عنوان نویسنده و اصلاحگر و آزادی خواه یاد می شود اما مهمترین قدمش ایجاد کسب و کار در سرزمینی است که "بیکاری" چنگ انداخته به صورت بهشتی اش.

حکایت چای وارداتی و آنها که از روی سودجویی و خیانت دامن به این ماجرا زدند و عملاً کمر چایکاران شمالی را شکستند داستان پر آب چشمی است ...  که بماند!

وقتی فنجانی چای را با لذت می نوشید، استخوان های مردی در لاهیجان از شادی سرشار می شوند.
منبع:عصرایران

غذاهای محلی بوشهر پایه ارگانیک دارند

ماهی و میگو و خرما، مهمترین مواد اولیه غذاهای سنتی و محلی در استان بوشهر محسوب می‌شوند که در طبخ بسیاری از غذاها و مواد خوراکی مورد استفاده قرار می‌گیرند.

قرار گرفتن در کنار خلیج فارس باعث شده تا استان بوشهر به عنوان قطب ماهی و میگوی کشور محسوب شود و بسیاری از غذاهای سنتی این استان با همین محصولات دریایی تهیه شود.

استان بوشهر سرزمین نخلستان‌های سرسبز نیز بوده و بخش قابل توجهی از خرمای کشور در این استان تولید می‌شود و همین موضوع باعث شده تا مردم این استان غذاها و دسرهای متنوعی از خرما تهیه کنند.

رنگینک

یکی از خوشمزه‌ترین مواد غذایی که با خرما تهیه می‌شود، رنگینک است که دارای گونه‌های مختلفی است. رنگینک جزو شیرینی هایی است که در عین خوشمزگی، بسیار ساده تهیه می شود، به همین خاطر طرفداران زیادی دارد.

برای تهیه رنگینک، پس از اینکه هسته خرما خارج شد، دانه‌های خرمای پر شده با گردو، در یک ظرف چیده می‌شود و آردی که در روغن سرخ شده است، بر روی خرما ریخته می‌شود.

رنگینک یکی از پایه‌های ثابت سفره ناهار مردم استان بوشهر است که علاوه بر شیرینی و خوشمزگی، دارای کالری بسیار بالایی است و به عنوان یک غذای پرانرژی محسوب می‌شود.

گمنه یا للک

للک یکی از غذاهای مورد علاقه مردم استان بوشهر است که از گندم تهیه می‌شود؛ گندم به جای آنکه آنقدر آسیاب شود که تبدیل به آرد شود، با یک درجه کمتر آسیاب شده و للک تولید می‌شود.

للک به جای برنج و نان همراه با غذا مصرف می‌شود؛ مردم بوشهر، للک را معمولا با غذاهایی همچون ماهی و میگو و یا قلیه ماهی و میگو و یا بادمجان مصرف می‌کنند.

برای پختن للک، ابتدا پیاز داغ درست کرده، بعد به آن آب می‌زنند. بعد از جوش آمدن آب، گندم را که قبلاً بو داده‌اند به آن می‌افزایند و مانند برنج دم می‌کنند.

ته‌انداز ماهی

یکی از غذاهای پرکاربرد در استان بوشهر، ته‌انداز ماهی است که مردم این استان نیز علاقه بسیار زیادی به آن دارند.

برای پختن ته انداز، ماهی را سرخ کرده و همراه با پیاز و سبزیجات (گشنیز و شوید) هنگام دم کردن برنج آن را لابه‌لای برنج می گذارند. ته‌انداز میگو نیز به همین روش تهیه می‌شود. با این اختلاف که به جای ماهی از میگو استفاده می‌کنند.

نان‌ها

در استان بوشهر پختن دو نوع نان معمول است؛ یکی در تنور و دیگری روی تابه . نان تنوری ضخیم است که به گرده مشهور است و روی آن را کنجد می‌پاشند و در تنور می‌پزند.

نان نازک را با ابزاری به نام تیر روی صفحه‌ تخته‌ای به نام خون پهن می‌کنند سپس آن را روی تابه می‌پزند. نوع این نان نازک و خشک تا ماه‌ها قابل نگهداری است.

روی تابه نان نرم و کوچکتری به نام مشتک یا بلبل نیز تهیه می‌شود که بیشتر برای صبحانه صرف می‌شود. انوان نان‌های دیگری به نام نان شیرین، قراپیچ پادرازک نیز تهیه می‌شود.‏

قلیه ماهی

قلیه ماهی از غذاهای پرآوازه و خوشمزه بوشهر است که با چاشنی ترشی به نام تمر هندی تهیه می‌شود.

برای تهیه قلیه‌ماهی، ابتدا پیاز و سیر را سرخ کرده سبزی ماهی یا گشنیز به آن افزوده و ماهی را روی آن سرخ می‌کنند. ادویه‌جات فلفل و نمک و زردچوبه نیز به آن می‌افزایند. سپس آب تمرهندی و مقداری آرد به آن می زنند.

قلیه میگو

میگو در استان بوشهر به روش‌های مختلف و متنوعی طبخ و مصرف می شود که یکی از خوشمزه‌ترین غذاهایی که با میگو تهیه می شود، قلیه میگوی بوشهری است.

روش تهیه قلیه میگو شبیه روش طبخ قلیه ماهی است ولی به جای ماهی از میگو در این غذا استفاده می‌شود.

قیمه بوشهری

قیمه بوشهری با قیمه‌های شهرهای دیگر تفاوت‌های زیادی دارد؛ این نوع قیمه هم از نظر ظاهری و هم از نظر مزه با دیگر قیمه‌ها متفاوت است.

قیمه بوشهری را می‌کوبند و باید طوری گوشت آن له شده باشد که با زدن قاشق کش بیاید. این خورش معمولاً با شکر پلو صرف می‌شود.

قیمه بوشهری و شکر پلو یکی از غذاهای رسمی مراسم‌های محرم و صفر در استان بوشهر است و معمولا برای نذری پخته می‌شود که تهیه آن در حجم زیاد دارای سختی‌های خاص خود است.

حلوای انگشت‌پیچ

حلوای انگشت پیچ یکی از غذاهای مجلسی و لذیذ است و برای تهیه آن نیاز به وقت و حوصله و سلیقه است. وقتی خوراک اصلی قلیه ماهی باشد به‌علت اینکه طبع ماهی سرد است و آن را تند و تیز هم درست می کنند؛ اکثرا حلوا خرمایی یا رنگینک و یا حلوای انگشت پیچ را هم کنار آن سرو می کنند.

پخت ماهی به روش‌های مختلف

ماهی یک ماده غذایی بسیار مفید و لازم در برنامه غذایی است که از ارزش تغذیه ای بسیار بالایی برخوردار است و به روش‌های مختلفی طبخ می‌شود.

آب‌پزکردن یکی از روش‌های مناسب پخت و پز ماهی است که در آن از روغن استفاده نمی‌شود و لذا برای افرادی که رژیم کاهش وزن دارند و یا نمی‌خواهند اضافه وزن پیدا کنند روش ایده‌آلی است.

سرخ کردن از جمله روش‌های سریع طبخ غذا است. این روش به دلیل استفاده از چربی و روغن زیاد، خطر چاقی و افزایش وزن را افزایش می‌دهد.

ماهی دودی با استفاده از شور کردن ماهی به روش مخلوط و سپس دود سرد تهیه می‌شود. دود دادن ماهی ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ برای اﻓﺰاﯾﺶ زﻣﺎن ﻣﺎﻧﺪﮔﺎری بلکه سبب بهبود طعم و دلپذیری ماهی می‌شود.

میگو سوخاری و میگو پلو

یکی از غذاهای مورد علاقه بوشهری‌ها، میگوی سوخاری است که دارای ارزش غذایی بسیار زیادی است.

میگو به موادی همچون تخم‌مرغ، آرد سوخاری، جوش شیرین، زعفران و نمک آغشته می شود و سپس در روغن سرخ می‌شود.

میگو پلو یکی دیگر از غذاهایی سنتی و محلی بوشهری‌ها است . میگو همراه با سبزیجات و ادویه‌جات مورد نیاز سرخ می‌شود و لابه‌لای برنج قرار می‌گیرد.

مسقطی جنوبی

یکی از شیرینی‌های جنوبی به خصوص بوشهر مسقطی است که با استفاده از گلاب، هل و زعفران، شکر، کره و مغز پسته تهیه می‌شود.

یتیمک بوشهری

یتیمک یک غذای بوشهری است که شاید به نوعی معادل یتیمچه معروفی باشد که در تمام نقاط کشور پخته می‌شود.

این غذا گوشت ندارد و سرخ کرده نیست و به همین دلیل می‌توان آن را در دسته غذاهای سالم و رژیمی جا داد.

ضمن این که یتیمک به دلیل داشتن لوبیا، پروتئین خوبی دارد و استفاده از بادمجان در ترکیبش، آن را لذیذ و خوش طعم کرده است.

لگیمات

یکی از مشهورترین و پرطرفدارترین شیرینی‌های سنتی استان بوشهر است که در جنوب استان بوشهر علاقمندان بسیار زیادی دارد و به وفور تهیه می‌شود.

این شیرینی چون از شیره خرما درست می‌شود در واقع یک نوع شیرینی سالم است و به‌ویژه برای بچه‌ها مفید و پرکالری، پر انرژی و خون‌ساز و همچنین بسیار خوشمزه و خوش خوراک است.

لگیمات با استفاده از آرد گندم، آب، شیره خرما، نشاسته، مایه خمیر، تخم‌مرغ و روغن تهیه می‌شود.

مجبوس

مجبوس یا مکبوس یک غذای عربی است که از مخلوط پلو با ادویه‌های مختلف به همراه مرغ درست می‌شود.

این غذا از محبوبیت بسیار زیادی درجنوب استان بوشهر برخوردار است.

برای پختن مجبوس از موادی همچون برنج، مرغ، پیاز، گوجه فرنگی و ادویه‌حات مختلف استفاده می‌شود.

معاون غذا و دارو دانشگاه علوم پزشکی بوشهر تصریح کرد: سازمان غذا و دارو سالانه برنامه‌های متنوعی برای رساندن غذای سالم به دست مصرف کنندگان دارد.

رضایی با اشاره به اینکه مصرف نمک و چربی جامد و شکر و قند باید در سبد غذایی مردم کاهش یابد تاکید کرد: متأسفانه مردم به سمت غذاهای شیرین و پرچرب سوق پیدا کرده‌اند که باید به مرور  این عادت برطرف شود.

ویبا بیان اینکه طبق برنامه ریزی‌های انجام شده تا سال ۹۹ مصرف روغن‌های جامد در غذا باید به صفر برسد تا سبد غذایی سالم به مردم ارائه شود گفت: از یکسال پیش قانون حک شدن نشانگرهای رنگی قرمز، سبز و زرد بر روی محصولات غذایی اجباری شده تا براساس آن هر شخص با توجه به وضعیت جسمی خود مواد غذایی را خریداری و استفاده کند.

معاون غذا و دارو دانشگاه علوم پزشکی بوشهر از تدوین سند امنیت غذایی استان بوشهر خبر داد و گفت: در راستای ارتقای سلامتی و بهداشتی جامعه اسناد ۷ گانه سند امنیت غذایی استان بوشهر در ۷ کارگروه تخصصی تدوین شد.

نویسنده : سعید رضایی

 

 

آش بوشهري ثبت ملي شد

به گزارش پايگاه خبري«خلیج فارس» به نقل از میزان؛ نصرالله ابراهیمی گفت: میراث ناملموس که بخش اعظم تفاوتهای قومی را تشکیل می دهد می تواند بیانگر چگونگی زندگی و تفاوت های قومی و جوامع باشد.
 
معاون میراث فرهنگی  اداره کل میراث فرهنگی،صنایع دستی و گردشگری استان بوشهر با اشاره به تنوع فرهنگی در استان بوشهر گفت : استان بوشهر با توجه به اینکه دارای قدمت زیادی است دارای فرهنگ های غنی  نیز می باشد که باید به نام همین استان ثبت شود ،بنابر این ما در اداره کل سعی بر شناخت و بررسی میراث ناملموس این استان را داریم تا بتوانیم این فرهنگ غنی را حفظ و به مردم کشور و جهان معرفی کنیم .
 
ابراهیمی ادامه داد : تفاوت های فرهنگی یکی از راه های جذب توریست است که اگر به صورت علمی و تخصصی به آن پرداخته شود می تواند یکی از راه های جذب گردشگر داخلی و خارجی شود و به پیشبرد اقتصاد مقاومتی کمک نماید .
 
معاون میراث فرهنگی اظهار داشت : غذا به عنوان بخش ناملموس میراث  فرهنگی می تواند نمایانگر چگونه زیستن اقوام باشد  و به عنوان بخش بسیار تاثیر گذار در صنعت توریسم معرف فرهنگ شود  و ایجاد در آمد کند.
 
لازم به ذکر است که هریسه غذایی است که از پختن غلات یا حبوبات همراه با آب یا شیر به دست می‌آید و ممکن است در آن شکر یا گوشت هم استفاده شود .  این غذا را باید طوری تهیه کنند که به قوام عسل و مانند آن درآید و گندم و گوشت آن از یکدیگر تمیز داده نشود.آش بوشهری نیز از سبزیجات و حبوبات و گوشت تهیه می شود.

نکته :

در حال حاضر 12 واحد صنفی آش فروشی دارای پروانه کسب در مرکز استان بوشهر مشغول فعالیت می باشند.